روی ماه خدا را ببوس ، کتابیه که حدود دو ماه دستمه و شرع نکردم به خوندنش

سعید ، صفورا و دختر خالم و اجیم خوندن همشون گفتن کتاب خوندنیه ، اجی ندا که اسمه بقیه کتابایه نویسنده شو برداشت که بره بخره ، شروع میکنم به خوندن ، مامان میگه زبانتو خوندی ، میخندم و سرما به نشانه نه تکون میدم و قیافه استاد زبانم اقای رحمانی میاد جلوی چشمام که باز داره صغری کبری میچینه که زبان هم به درد دنیاتون میخوره هم اخرتتون

کتاب خوندنیه بعضی جاهاشو چند بار میخونم و بعضی خطاشو  مینویسم تو دفترچم ، حیفم  میاد زود تمومش کنم البته بعضی نوشته ها رو باید یه فرجه داد وسطش و فکر کرد و از این فکر کردنش خوشم میاد همیشه به جاهای قشنگی میرسم  

جامونده ها

ـ بعضی  نوشته های (مثل نوشته های مهدی شجاعی) رو حیف فقط بخونیمشون باید بخوریمشون هام هام تا بفهمیم

ـ ترزیق شد بهم یه کم بیشتر از یه کم زندگی ، ذخیرش کردم تو جیبم واسه روز مبادا