ادم باید خدا رو جدی بگیره ............

خوب با صفورا درباره خیلی چیزا صحبت میکنیم  بحثه این بارمون در باره  این بود 

 که با خدا نباید شوخی کرد

راستش من خیلی کوتاهی کردم نه  اینکه خدا رو جدی نگرفته باشم نه اما خیلی قولا دادم که انجام

 ندادم یا به خودم سختی ندادم که عمل کنم  و وقتیم عمل نمی کردم کارامو توجیح میکردم

اینکه شرایط سخت بوده یا فلانو یا بهمان

ناراحتم و بیشتر عصبی از دسته خودم  میترسم خدا هم از دستم ناراحت باشه

راستش هست چون خیلی وقته ندیدم از ته دل از کارای من خوشحال بشه و بخنده  بیشتر اینجوری

بوده که لبشو گاز گرفته یا اینکه زده پشته دستشو گفته وای از دسته کارای این دختر چرا این جوری

 کردی یا چرا اون  کارا نکردی  و .........................

اره خودم متوجه شدم خیلی وقته که هیچکاری برای رضای خدا انجام ندادم  یادمه قبل ترا  برام

راهت بود کارامو خالص کنم ، به خودم میگفتم کاری نداره ادم کارش خالص و فقط برای خدا باشه 

و همینو گفتم و کارا خراب شد خیلیم خراب شد

الان واقعا درک کردم که ریا و شرک  چقدر اروم و بی سرو صدا تو کارا و فکرای ادم میاد حالا من چیکار کنم

دیگه فکرمم کمتر در اختیار خودمه  و .... خیال کنم یه کمی وضعیتم حاد شده ، دیگه از کارام سوال جواب

 نمیکنم که چرا این کارو کردی و چرا این جوری نکردی خیلی  خیلی به حاله خودم رها شدم

حالا چیکار کنم .......... نمیدونم